วันนี้ตื่นนอนแต่เช้า หกโมง แร้วก้อรีบโทรไปปลุกโบ๊ทอย่างสะลึมสะลือมักมาย
แร้วก้อนอนต่อไม่หลับแร้ว ก้อเรยนอนกลิ้งอยุ่บนเตียงอีกสักพักนึง
แร้วค่อยลุกจากเตียงไปอาบน้ำแต่งตัวสวดมนต์ สูตรเดิมประจำวัน
อยากจาใส่ครีมนวดผมแต่ว่าขี้เกียด เรยปล่อยให้หัวฉานแข็งกระด้างอยุ่อย่างนั้น
อยากจามาค์สหน้า สครับหน้า ก้อขี้เกียด เรยต้องปล่อยให้ผิวมันย่ำแย่อยุ่อย่างนั้น
ตื่นเช้ามาพร้อมกับการค้นพบว่าสิวขึ้นตั้งหลายเม็ด
นี่ฉานมะเข้าจายเจงๆว่าไปทำไรมา สิวมานถึงตามมาขึ้นหน้าอย่างนี้
แม่บอกว่าอาจจะเปนเพราะอากาดร้อน มานก้ออาจจะเปนไปได้เรยนะ
และแร้วโบ๊ทสุดที่รักก้อมารับ มีคอมพิวเตอ ที่ไหนฉันก้ออยุ่ได้
เอาคอมไปนั่งเล่นอยุ่ใต้ตึกพี ส่วนโบ๊ทไปเรียน
นั่งอ่าน BusCom กะ Philo สลับกะการคุยเอ็ม
ช่างเปนการอ่านหนังสือที่มีสมาธิเปนอย่างมากเรย
และแร้วเราก้อทำ test เส็ดไปแร้ว 1 module
ยังเหลืออีกตรึม แต่ที่แน่ๆ ทำ assignment ทั้งหมดเส็ดแร้ว
นั่งอยุ่คนเดียวอย่างเปล่าเปลี่ยวหัวจายที่ใต้ตึกพี
มีผู้คนแวะเวียนผ่านมาอยุ่เรื่อยๆ
หลายคนคงคิดในใจ อีนี่เปนคัย นั่งคนเดียว กินที่ซะเต็มโต๊ะ
มันช่างน่าเส้าจายก้อโต๊ะอื่นมานยังว่างนี่หว่า ก้อไปนั่งโต๊ะอื่นดิ
แต่ก้อยังคงมีคนมองหน้าเหมือนนึกด่าอยุ่ในใจเหมือนกาน
แต่หนึ่งก้อคิดว่า เปนหนึ่ง หนึ่งก้ออาจจะนึกด่าในใจก้อได้ หุหุ
เหนพี่เจี่ยในเอ็มเรยต้องทักทายยามเช้าซะหน่อย
ปรากดว่าพี่เจี่ยกะลังจาไปซื้อไอโฟนเครื่องใหม่ เตรียมตัวจาเขียนเกี่ยวกับไอโฟน
แหม เรื่องนี้ต้องขอเอี่ยวเรย
ก้อเรยโวยวายอยากเขียนด้วย
เพราะว่าอยากเขียนหนังสือนี่นา
และอีกอย่าง อย่างน้อยหนึ่งก้อมีความรุ้เกี่ยวกับไอโฟนมากกว่าคัยอีกหลายคนละหว่า
น่าจาเปนประโยชแก่ผู้อ่านบ้างแหละ (ขอเข้าข้างตัวเองหน่อย นานๆถี่)
พี่เจี่ยก้อเรยบอกว่าเด่วไปคุยกะพี่เค้าให้
ผลปรากดตอนเย็นว่า
เราก้อได้เขียนหนังสือ สมใจอยาก
หวังว่ามานจาประสบความสำเร็จด้วยดีเนอะ
คิดถึงโบ๊ทจัง
อยากอยู่กับโบ๊ทนานๆจัง
รักโบ๊ทจังเรย
